فقط سکوت کنفقط ذهنت را خاموش کنآنگاه هم میبینی، هم میشنوی و هم حس میکنیآگاهیِ همیشه جاری را میبینی و دریافتش میکنییک لحظه سکوت کنو یک عمر بودن و زیستن را تجربه کنیک صراط یک پورتال و یک کانال هست که مرا در خود زنده میکند و میمیراند و باز ....به حجم هستی و نیستی و به اندازه یک ابدیت Adblock test (Why?...

سالهاست که از تو خبری نیست دلتنگ تو ام

گاهی..گاهی تو یادم کن...گاهی که سخت بیقرار میشوم و بتو نیازمندگاهی که کبوتر دل بیقرار میشود و ...در قفس دل خود را به در و دیوار میزندگاهی که بی تاب میشوم و...تنهایی کشنده رهایم نمیکند..تو یادم کن Adblock test (Why?)

بی تو از حصار یک عمر آزادی به فراخی سینه تودر قفس سرد و تنگ دلم اسیر شدمبی تو آنسوی نگاهم تاریکیستمعبد درونم متروکو دلم بی باغبانهیچ .....واژه ای ترسناک و دردناک معناگر حال کنونی من استشاید تا انتهای هرگزبی تو نه زمان می ماند برایم نه مکان بی تو همه وجودم و بخشی عظیم از حضورم را از دست داده ام بی تو...

دل وبلاگ تازه کلمه کن ز باد وبلاگ بهار کلمه ز نفسهای پر شده در یاد خدا دل وبلاگ تازه کلمه کن که دلت وبلاگ تازه کلمه شود از رایحه عطر وبلاگ بهار کلمه دل وبلاگ تازه کلمه کن که خدا در تو تجلی کند به عشق آن بسته در خزان دلت وبلاگ تازه کلمه شود شوری به جوانی میان دل خسته ات شود و دلت ز عشق خدا تازه شود 2...

بی شک ز چشمهای تو من میدانم آن رازهای مگو که در دل داری بی شک نفس گرم ترا میدانم یکروز که جان مرده مرا زنده میکند بی شک ترنم آوای مسیحایی تو هم در خانقاه متروکه دلم میپیچد آنروز من و بی صبری نگاه من و

باغ سیب - فراسوی دعا فراسوی دعا به فراسوی دعا پی بردممن در آن آینه سبز دعاپشت دروازه رخسار افقاندر آن رمز میان من و صد آینه تو در توپشت ابهام سرانگشت میان من و توخاطر شاه نشان رخ زیبای ترا میدیدمپشت دیوار سکوتچشم تو سبز تر از باران بودگیسوانت چو عدم در پی اعجاز خدامن به صد سجده ناگاه دچارت گشتمهمه آ...

باغ سیب - فراسوی دعا فراسوی دعا به فراسوی دعا پی بردممن در آن آینه سبز دعاپشت دروازه رخسار افقاندر آن رمز میان من و صد آینه تو در توپشت ابهام سرانگشت میان من و توخاطر شاه نشان رخ زیبای ترا میدیدمپشت دیوار سکوتچشم تو سبز تر از باران بودگیسوانت چو عدم در پی اعجاز خدامن به صد سجده ناگاه دچارت گشتمهمه آ...

. . . . . . .

تورو به جون خاطرات خوبمون بمون. . نگاه کن این تن نحیف زارو خسته رو یا به جرم عاشقی بکش منو نرو . . این آخرین نفس کشیدنم برای تو این آخرین قدم....

میگویند در آغاز کلمه بود، در آنسوی زاده بودن واژه گانی که تبلورش کلمه شد چه بود؟! میگویند علیم است و آگاه به هر آنچه در حیطه علمش مقدر شده است... در ورای علمش چیست؟ آنگاه که علم آفریده است و آگاهی آفریده تر...حتا آفرینش نیز بخشی از کجای عدم قرار گرفته که خود مشمول اینهمه بودن شده است... چقدر حق

میگویند نافی که دهان تغذیه بی هوازی ماست، در تمام عمر نقشی اساسی در بدن ایفا میکند که عمدتا فراموش میشود و بسیاری از بیماریها محصول فرار ضربان از مرکز ناف هست که با آوردن آن به مرکز خودبخود بیماریها دور میشود.... ناف هستی ... ناف زندگی من... هر وقت ضرباهنگ وجودی ام احساسم.... افکارم... ارتعاشاتم...

log

بگذار که دعای تو... مرا غرق باران کند!! حول حالنا الی احسن الحال

آمده بودند تا بوسیله من متبرک شوند ... ولی... ولی هرچه گشتند مرا نیافتند... ناامیدانه رو به آسمان گذاشتند... من هنوز در پی نان بودم

من بی حضور چشمات... یه بغض بی شکیبم من بی حضور چشمات... سر تا بپا تمنام.... عاشق شدم به چشمات.... دادم دلو به رویات.... مجنون شدم چو فرهاد... شیرین چو لیلی من.... ای عشق من کجایی.... نور دلم کجایی....

یکروز در انتهای قصه های آدمها رو به خورشید می آیم.... و دستها را به نشانه دیدن نقطه عطف افق نشانه میروم بغض بر لب ... اشک در چشم... و .... یکروز می آیم.... می آیم تا باز با تو بودن را تجربه کنم و در انتهای زمانهای از دست رفته ام ترا باز یابم می آیم تا با تو بگویم که چگونه گذشت زمانهای بی تو.... هی ر...

DNA انسان شامل ژنهایی از هشت رترو-ویروس است، ویروسهایی که از مکانیزم سلولی برای کدگذاری DNA برای کنترل یک سلول استفاده میکنند. دربرخی از دورههای تاریخ بشر،این ژنها درون DNA انسان گنجانده شدهاند. این ژنهای ویروسی امروزه در فرایند تولید مثل انسان نقش مهمی به عهده دارند... اما در عین حال با تبار ژنتیکی...

آه سلمان....سلمان . . . شما مردم آرزوهايي را در سر مي پرورانيد كه قطعا معايب و گرفتاري هاي زيادي را به دنبال خواهد داشت شما مردم راه و روش گذشتگان (عصر جاهليت) را زنده كرديد .... و به راه خطا و اشتباه رفتيد، و قسم به كسي كه اختيار جان سلمان در يد قدرت اوست ... به خاطر نقض عهد و تبديل وصيت رسول خدا ص...

باید از کوچه های تمنا گذشت و رفت باید از گریه های شب و روز عاشقی چون بغض لب نگاه تماشا گذشت و رفت باید زناله های دلی تکیده میان غبار رفته زیاد از کوچه باغ درنگ نگاه یار از خود گذشت و ز آثار عاشقی رنگ از خدا گرفته و از خود گذشت و رفت